از مـــــــن نـــــپــــــرس چـــقـــدر دوســتــــت دارم ....
اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیسـت
به من نـــگو که چگونه بي تو زيستــن را تمـــرین کنم
مگر مـــاهـــي بيــــرون از آب ميتواند نفــــــس بکشد
مگر ميشود هوا را از زندگيم برداری و من زنده بمانم
بـــگو معــني تــمـرين چــيـســـت؟
بريدن از چه چيز را تمرين کنم؟
بـــــــريــــدن از خـــــــودم را؟
مگـر هـــميـــشه نگفـتــم که تو هم پــــاره اي از تــن مـــنــــي ...
از من نپرس که اشکهايم را براي چه به پروانه ها هدیه می دهم
هـــــمــه ميدانـــنــــد که دوري تـــــــو روحــــــــم را مــــی آزارد
تو خود پـروانهها را به من سپرده بودی که مـيـهمـان لحظههاي
بـــــــــــــــــــــــــي کــــســــــــــــــــــــي ام بــــــــاشــــــــــــــنــــــــد
نگــــــاهــــت را از چشمــم بر ندار مرا از من نگیــــر ...
هـــــوای ســـــــــرد ایــنـــجا رو دوســـــــت نـدارم
مــــــرا عاشقــــانه در آغــــوش بگـیر که سخـت تنـهام
+نوشته شده در یکشنبه 1386/12/12ساعت0:0 قبل از ظهرتوسط غزل |
|
About
به عشق گفتم تا تورا دارم تنها نیستم منو تنها گذاشت ورفت به احساس گفتم تاتورادارم تنها نیستم منو تنها گذاشت ورفت به وفا گفتم تا تو رادارم تنها نیستم منو تنها گذاشت ورفت ولی وقتی به تنهایی گفتم تا تورا دارم تنهانیستم موند ومونس وهمدمم شد
