از مـــــــن نـــــپــــــرس چـــقـــدر دوســتــــت دارم ....

               اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیسـت

               به من نـــگو که چگونه بي تو زيستــن را تمـــرین کنم

               مگر مـــاهـــي بيــــرون از آب مي‌تواند نفــــــس بکشد

               مگر مي‌شود هوا را از زندگيم برداری و من زنده بمانم

                 بـــگو معــني تــمـرين چــيـســـت؟                                                                                           

                             بريدن از چه چيز را تمرين کنم؟                                             

                             بـــــــريــــدن از خـــــــودم را؟                                                                  

         مگـر هـــميـــشه نگفـتــم که تو هم پــــاره اي از تــن مـــنــــي ...                                

         از من نپرس که اشکهايم را براي چه به پروانه ها هدیه می دهم       

          هـــــمــه مي‌دانـــنــــد که دوري تـــــــو روحــــــــم را مــــی آزارد 

           تو خود پـروانه‌ها را به من سپرده بودی که مـيـهمـان لحظه‌هاي

           بـــــــــــــــــــــــــي کــــســــــــــــــــــــي ام بــــــــاشــــــــــــــنــــــــد